Lily Lake

w głębinie zaklęte

słońca niepojęte

dzikie nenufary

zaklęcia i czary

unoszą się w toni 

fala falę goni

 księżycowe  kłącza

 krynica płonąca

dziś jakby uśpione

drogi zagubione

niedostępne chaszcze

tylko niebo głaszcze

ODLUDZIE

Tu czas płynie ciurkiem;

jakby głaskać piórkiem,

jakby kłosów ziarno,

ustami zagarnął.

Zabrał hen wysoko:

w księżycowe oko,

w skrzących gwiazd firmament,

prosto w snów atrament.

 

W kamiennej strażnicy

stwór jest białolicy.

Senny z brzasku lśnieniem

chłodne mierzy cienie. 

Ukrywa się we dnie,

a gdy słońce zwiędnie

woła mrok sierocy.

Sowa – skrzydła nocy.

9 sierpnia 2011

W księżycową noc

 głowi się księżyc

nad chłopkskim polem

wzrok wbił w niebo sokole

uszy mitręży

spać już powinien

lecz spać nie może

dzień snem go zmoże

grzędą w dolinie

srebrny cyrulik

pomóc w zadumie

sobie nie umie

chmurę przytuli

policzy owce 

wychyli prędko

 rozlane mleko

zje słów manowce

miast słodko drzemać

stopnie zbuduje

noc defiluje

mroczna bohema