Niesławni poeci

 niesławni poeci

niesławne noszą imię

niesławne ubrania

 i marsową minę

w bólu połączeni

znoszą mękę twórczą

pieśni pojawieniem

dzielą się wybiórczo

Licentia poetica

 29 lisopad 2012,

(dedykowane wszelkim wierszopisom, 

w tym i własnej oto osobie ;)

Na niewinną stronicę,

Na białą, czterorogą...

Wołasz zbrojną konnicę,

Werble grzmiące trwogą.

Braknie tchu od tej jazdy,

Chmurny fresk toczy z pyska.

Oczy dam niczym gwiazdy,

Serce gorset uciska.

Gdyby wróg i obrońca

puścił wodze fantazji,

to nie byłoby końca

ciągu słownych perswazji.

Gdyż wszelkiej maści tchórzów

jakby ognia unikał.

Płodząc tomiszcza kurzu,

z których nic nie wynika.