Śpiące dusze

W zwierciadłach miast roziskrzonych,

W plątaninach ludzkich myśli.

Zasnął  rój dusz strapiony,

Ciekawe - co mu się przyśni?

Już czas by wrócić na łąki

w brzemienny rosą poranek.

Znaleźć w kłosach maków pąki,

Wpatrzony w słońce rumianek.

 

Rys idealny

genialny architekt

scalał dusze rozbite

ręką swoją i cieśli

sieci mostów kreślił

mistrz w każdym wypadku

zmieniał się wedle świadków

nim ideę powtórzył

stary układ burzył

(28 Październik 2012)