zadaliśmy starożytnym
niezwykle ważne pytania
z zacięciem misjonarzy
podbijamy nowy lud
w kierunku niewiernych
pusciliśmy juz cięciwy słów
celujemy między oczy
już się nie wywiną
ośmieleni potęgą maszyn
odkrywamy wszystkie przeszłe tajemnice
zuchwale brniemy w eony
w zapomniane systemy symboli
lecz z analiz wyniknęły
paradoksy i zadania
zagadki nie do rozwiązania
nic się przecież nie stało
brakiem odpowiedzi obarczymy
niczemu winne wino i chleb
uśmiech między nami
niezdarnie zwieszony
most międzyludzki
ciągle zachodzą w nim zmiany
balansując między
dwoma przepaściamy
przypadkowo zdiagnozowano
zupełnie nową przypadłość
zaraźliwe chichranie
w najmniej odpowiednim momencie
powracający uśmiech
niestosowne powikłanie
całkowicie rujnuje rutynę
dziś w saunie
niecodzienne parowanie
z kłębów idealne
rodzą się bobasy
w nieskalanym ręczniku
na poczekaniu
cudownie bezbronne
paznokcie ecru
owsiana papka plaster ogórka
dobrany do cery olejek
z okładki magazynu
znany ktoś powiela uśmiech
twarz śni że lśni
w kanonie piękna
najpięknieszy jest szczyt
w międzyczasie jakiś desperat
zgadza się na wszystko
niezwykły to wysiłek
nieuchwytny w czasie
składniki odżywcze karmią
świątynię kultu ciała
strzegą bramy chmur
zdjęcie z netu
Co dzień...
W tej szczególnej
minuty godzinie
z zachodu zapala się łąka
na styku nieba i ziemi
złocą się trawy...
Horyzont już stoi w płomieniach.
Nic nie ugasi morza kłosów;
ani podniebny błękit,
ani czyjaś obecność
lub jej brak...
Bursztynowe oko
co dzień układa kwiaty do snu.
Gdzie mnie prowadzisz
o ślepe serce?
Na krawędź świata?
Podbijać lądy?
Gdy tu na mych oczach
co dzień płonie łąka...
jeden z nieskończoności
do wielu miejsc przynależy
częścią wielu zdarzeń jest
w dodatku mnoży się
nieznana wcześniej
profuzja pytań
i braku odpowiedzi
w zasadzie
łączy ich najbardziej
ograniczony zasób wiedzy
Zdjęcia pochodzą z Chinatown Chicago
