Haiku jesienne II

  Szpaki

dojrzały sady

pół nieba z piskiem szczęścia

spadło na ziemię

Nieśmiertelniki

z czasem nie zwiędły

 przestać kwitnąć im szkoda

trwała nagroda

Liście

ulice biegną

tańczą wiatr je ożywił

liście to wiersze

Erotyk jesienny

Dość, nic więcej nie mów,

po co ta przemowa?

Na granicy zmysłów

niepotrzebne slowa.

Szumną obietnicą,

bluszcze wiążą dłonie.

Głośną tajemnicą

   dzikie wino płonie.

I tak żywy płomień

 drzewa przyjmowały

że las strawił w ogień

- pożar doskonały.

Haiku jesienne

 W domu nad rzeką, 

-W fioletach grządki astrów, 

-W słojach powidła. 

***

***

Spokój i chmury,

  dojrzały jabłka.

 -Zapełnia się sad.

 *** 

Prześwituje świat,

 Kropelka do kropelki.

 -Chłodnieje słońce…

***

 Rude konary,

słońcem barwione smugi

spływają na las.

***

Słodkich korali, 

pełne usta i dłonie,

karmi nas las.

***